nuestro mundo
-mira cómo la niebla desdibuja la silueta de los árboles y las montañas, parece que estemos en una película japonesa
-es polución
-ah
d o s m i l d o c e
festa del grafisme
grrrrrrrrrrr
grafistas y feriantes se reúnen en portbou cada final de verano, un portbou vuit-infinito, vacío y con un toque decadente que necesita llenarse de letras y colores antes de que el invierno se lo lleve por delante, y por eso grrrr,tipógrafos y tipógrafas, mujeres criptográficas, conferenciantes, másters del universo como hardie o ferrer, un senegalés, una juanita y algún turista perdido nos dimos cita al borde del abismo, gracias
reinicializando el sistema
Shut down, escape, reset, logout, comeback, reinicializar, error, suspend the system, forzar salida otra vez, salir, volver, volver, volver… pues sí habrá que volver.
Siguiendo indicaciones de mi médico he hecho mucho el amor y me he bañado un montón, he conseguido desaparecer detrás de unas máscaras que han querido ser creadas y cosidas más por mis manitas que por mi mente, que quería leer y estudiar tanto, y he sustituido la máquina de ordenar por la de coser. En cuanto tenga fotos buenas cuelgo las máscaras…. A día de hoy y en caso de que este mundo se acabe y de nada sirva ya lo del diseño gráfico o la micropoesía, sepan ustedes que ya me he ganado un puesto como modistilla y que si alguien -no hace falta que sea político- necesita un recorte o un zurcido, seré capaz de llevarlo a cabo por un módico precio.
Y al igual que las cucarachas -monjas- crecen y se reproducen -pese a suponerse vírgenes- la revolución también sigue y se contagia y llega a Nueva York como mínimo para que @silvink la vea y amplíe su bookcamp. Porque digo yo que si hay pseudociudadanos que consiguen con sus quejas paralizar la construcción de una mezquita, lo nuestro también servirá de algo si seguimos bailando al son de la misma música…
123
This slideshow requires JavaScript.
hemos estado -porque en algún lugar estamos- en tiana, metidos en una bassa de agua de monte fresquita fresquita, en el 123pallasso que organizan los mortimers, haciendo talleres, chous y microchous, disfrutando de la energía de los niños pequeños y de los niños mayores, junto a mis ya comentados amigos natalia, pepino pascual y la souvenir orquestra, los milpesetas, prrr sousa, pep gómez y andrea, la sucuns, anita, jaumet, vero la grande, que se mantiene oculta… por cierto qué gran ilusión recuperarla hace unos meses, y también agradecer a los nuevos como kiti y ferran, y memi, llull y pau por la asistencia en vuelo
pues eso que muchas vuestras gracias y aquí unas fotillos, a ver si los demás también se enseñan y nosotros lo vemos y seguimos colgando los videos y stopmotions y todo lo demás
por lo pronto el finde vuelvo, porque no quiero perderme ni a alba sarraute, ni a claret clown, ni a los excéntricos… en la web del 123pallasso podéis ver los horarios y todo lo demás
también me gustaría recomendar la gran noche jovani, por todos conocido como the writing machine… el domingo en el helio, ramón y cajal, 68, gràcia…
así que toca finde movidito
fins ara!
ser y no ser
poesía capital lisboa

que no, que no, que estoy viva, y coleando… despistada eso sí, en encontrar dinero para llegar a fin de mes y con el gatito, que ya tiene nombre: Moixet Baker, como el trompetista y de apellidos Ramón Dadákant Wembley, más heterónimos que Pessoa tiene mi amor profundo, y me despierta con besitos en el cuello… sin tener que pedirlo señoras y señoras! inaudito! extrasensorial! espontáneo!
y bueno, que me he despistado del blog, sin pena ni gloria, que si no se acabaría el mundo aunque cerrasen todos los periódicos y televisiones del planeta, tampoco se va a acabar porque yo no escriba una semana digo, ea, vamos, dale
que ayer también me puse enferma, pero pero pero…. cómo pueden manipular tanto la información la gente de tv3 por favor por favor, kale borroka y ultraviolentos nos llaman ahora y se quedan tan anchos! pero si no hay más de 30 heridos leves! menos que cuando gana el barça, pero qué nos cuentan señores, y yo me pregunto, quién aconseja a esta gente? quién les ayuda con la estrategia y la comunicación porque es que parece que tienen el enemigo en casa, y que lo que quieren conseguir es que más y más gente se indigne y salgamos todos todos tothom el domingo! ojalá sea un éxito de convocatoria! a mi me da un porculazo tremendo no estar, porque estoy en lisboa, aunque ya me han mandado la convocatoria portuguesa porque aquí también se mueve la cosa, y me repito: poc a poc i porc a porc, que aunque se merecen un pepinazo, desde la mafia del amor les mandamos buenas energías y voluntad de cambio a esta panda de ladrones
y sí sí estoy en lisboa, lindo lindo, con flip, en una casa maravillosa, respirando madera gastada y azulejos rotos, feliz de participar en el Festival Silenciô! que tiene una programación estupenda y tengo la suerte peroquéfuerte, peroquéfuerte, de compartir escenario con Roberta Estrela d’Alva, una guapaguapísima, poeta, bailarina, artista donde las haya, y con muchos otros… aquí el programa: AQUI… también actúan Arnaldo Antunes, big Linton Kwesi Johnson, a los que ya he visto antes y el domingo Lee Ranaldo de Sonic Youth ou iea juventudsonora
y en un ratito nos vamos a comer sardinas a ver qué se cuentan por el festival y a un par de fiestones… corre corre que me voy a poner guapa
by the way: me la suda la pantojax3
maimiau
tengo un nuevo amor, todavía no sé como se llama, no habla mucho, rrrrrrrrrr, rrrrrrrrrrr, ronronea
se esconde entre los libros de política, y en sus investigaciones ha tirado unas cartas de los animales que me regaló mi tía salud cuando tenía -yo- 16 años, y que me han ido acompañando a lo largo de los años: enseñándome inglés, cosas sobre los animales y sobre mi misma, así que he aprovechado para preguntarles cómo iba a ser nuestra relación…. & o! me ha salido la carta más bonita de todas: el hummingbird -colibrí- que significa joy -alegría- y estoy feliz con mi nuevo compañero de piso… bombóndia!
Hummingbird is associated with the Ghost Shirt religion, which taught that a certain dance done properly would bring about the return of the animals, and that white people would disappear. Once again the Original People would know the joy of the old ways. In Mayan teachings Hummingbird is connected to the Fifth World. Hummingbird can give us the medicine to solve the riddle of the contradiction of duality.
The song of Hummingbird awakens the medicine flowers. Hummer sings a vibration of pure joy. Flowers love Hummingbird because nectar sucking brings about the reproduction of their families. Plants flower and live because of Hummingbird.
Hummingbird can fly in any direction – up, down, backwards, and forwards. Hummingbird can also hover in one spot and appear to be motionless. Great Spirit created Hummingbird to be slightly different from other feathered creatures.
Because of their magical qualities, Hummingbird feathers have been used for a millennium in the making of love charms. It is said that Hummingbird conjures love as no other medicine does, and that Hummingbird feathers open the heart. Without an open and loving heart you can never taste the nectar and pure bliss of life. To Brother and Sister Hummingbird life is a wonderland of delight – darting from one beautiful flower to another, tasting the essences, and radiating the colors.
If Hummingbird is your personal medicine you love life and its joys. Your presence brings joy to others. You join people together in relationships which bring out the best in them You know instinctively where beauty abides and, near or far, you journey to your ideal. You move comfortable within a beautiful environment and help others taste the succulent nectar of life.
Hummingbird holds the Bow of Beauty, which is delicately inlaid with gold and silver flowers, pearls, and precious jewels. Hummingbird disdains ugliness or harshness, and quickly flies away from discord or disharmony.
If Hummingbird has flown into your cards, get ready to laugh musically and enjoy Creator’s many gifts. Drop your judgmental attitude and relax. Hummingbird will no doubt give you a flash of the spirit, darting here, there, and everywhere. Get ready for a strange new burst of energy, which may send your senses reeling.
Hummingbird hears celestial music and is in harmony with it. Hummingbird may invite you to an art museum or a concert. Hummingbird energetically embraces the highest aesthetics.
Never be coarse in front of Hummingbird, for this is a fragile medicine, which may have no understanding of worldly affairs. Beauty is the target, and Hummingbird’s mission is to spread joy or to be destroyed. Hummingbird quickly dies if caged, caught or imprisoned.
Follow Sister Hummingbird and you will soon be filled with paroxysms of joy, and experience a renewal of the magic of loving.
el colmo belga
El colmo belga es el COMBO BELGA, y el combo belga es -en palabras de algunos de sus componentes- el Improvised Explosives with Chili (IECh’08), que es en sí mismo el DAEE’08 (Direcció Assistida y Elevalunas Eléctrico’08), también conocido como ABCDEF,GHI’08 (Aquel Belga Combo Dibujando Extrañas Figuras, Grupúsculo de Humanoides Improvisadores ’08), o BIC(b) (Belgian Improvisers Combo (of Barcelona), o sia, un método fantástico de extorsión y distorsión de monjas infalible para exorcitar fantasmas personales.
y ahí es donde nos juntamos los viernes a dárnoslo todo gratis, con todos nosotros, señoras y señoras: nosotros, que somos muchos
todo siempre improvisado y sin saber por dónde va a salir la cosa: cada vez dirige uno intentando seguir el método de Butch Morris: Conduction, pero que no tiene nada que ver porque siendo al mismo tiempo los mmmm08′q80 (mucha mierda malotes malísimos ocho-cochenta), no llegamos ni pretendemos llegar a ningún lugar y ahí está básicamente la gracia, permitiendo que nos lo pasemos muy bien y salgamos juntos a beber chinchintonis a 4 euros al chino de la esquina
aquí alguna fotillo de las free(k)sessions y un link al porc a porc, dirigido en esta ocasión por la mujer con las camisetas más graciosas de la historia de la camiseta punk, y que como además suena fatal porque está grabado con el telefonino, os pongo aquí lo que dice: la camiseta de la directora decía walk men, derivando a algo así como:
poc a poc, poc a poc / poc a poc sóc poc / PORC A PORC
walk men walk / no puc caminar / walk men walk
poc a poc, nem capacasa
porc a porc aaaaaaaaaaaaaaaaa
poc a poc / está usted detenido!
WALK / poc a poc / camina / va tira, tira capacasa
poc a poc / porc a porc aaaaaaaaaaaaaaaaa
aaaaaaaaaaaaaaaa / aaaaaaaaaaaaa / aaaaaaaaaaaaaaa
no puc caminar, no em deixen
porc a porc aaaaaaaaaaaaaaaaa / aaaaaaaaaaaaaaaa / aaaaaaaaaaaaa / aaaaaaaaaaaaaaa
poc a poc / poc poc poc
poca poca poca A
AAAAAAAAAAAAAAA / AAAAAAAAAAAAA / JAJAJAAAAAAAAAAAA / AAAAAAAAA /
ESTÁ USTED DETENIDO / ESTÁ USTED DETENIDO
pasa pasa pasa pasa pasa pasa / qué pasa?
pero qué está pasando? / pasa pasa pasa pasa
tu passses / tu passes /pasa pasa passa passa
tu passes: / tu empassess / tu empassess / tu empassess
y todo pasa pasa pasa pasa
pas pas pas pas
p a z
This slideshow requires JavaScript.
som de roses som de sucre
empieza el verano en roses, despacio muy despacio
con un día nublado y un agua fresquísima, pintando piedritas y limones para la posteridad del postre, gestionando la repercusión de las palabras, de las pocas palabras, después de un recital para La Popular de Roses (tramontanapipol) en uno de los sitios más bonitos donde he actuado: el castell de la trinitat con sakris acompañando mis palabras de sus pinturas, con un público muy gatuno, muy en estado de alerta, para tu tu i tothom, porque venían a ver eso solamente; los primeros 5 minutos fueron de hierro, luego se fueron convirtiendo todos a la secta de la mantequilla y acabamos todos pringados de buen humor, porque la tele me ha distorsionado absolutamente, tanto de cara a los amigos como a los desconocidos, de repente parece que soy otra, se me juzga diferente, y la gente -eso me dijeron ellos mismos- venían ‘a ver qué hacía esta que va de poeta’ y me alegra que les gustase y que fueran tan sinceros como para decirme que venían a eso, a cargárseme…
virgensita virgensita que me quede como estaba, pero ya no es posible, han sido unos meses durísimos, juzgada por todos, rechazo de muchos, sobretodo me ha llamado la atención el vacío de los poetas, cómo si yo supiera lo que iba a ocurrir, como si no pudiera haberles pasado a ellos… y lo que más me ha costado: las interminables horas al teléfono, con amigos diciéndome qué tenía que hacer: vete a menorca y no hagas caso, aprovecha y vende chapas, denúnciales, no hagas nada, desaparece, habla, calla, sube por aquí, baja por allá, que si no me ha gustado esta entrevista, que si ya no eres la misma, ‘es que has dicho la palabra target’ (había dicho target tutututero), susto, miedo, estar en el punto de mira es jorroroso la verdad…
y la gente creerá que el apm me ha hecho un favor, y será verdad, pero no por la fama que me han tirado encima y que probablemente no merezco, ni por el agobio de la gente haciéndome fotos mientras ceno, escribo o pienso al aire libre, sino porque me han dado una buena podadita, y me han quitado las hojas muertas que no me dejaban crecer, y he tenido que arrancar la mala yerba para ser más moimême, absolut juanita, y pensar bien qué quiero, cómo, para qué… y quedarme tranquila, porque nunca se me cayeron los anillos y siempre podré irme a menorca si es que de verdad no encajo en este cuadro tan megasuperextraproducido, y montarme mi huertita y trabajar de cualquier cosa, que cocino bien, y me relaja fregar platos, y además soy medio rápida para inventármelo todo… de ahí mi negativa a las propuestas que ya tenía como con tv2, que después de lo ocurrido ya no quise recitar más mis poemas en la tele, y luego me hicieron otra propuesta pero tenían un minipresupuesto, que luego fueron recortando, porque igual llovía y las carpas les costaban 5 veces más que mi participación, ejem, siempre priorizando el continente y olvidando el contenido, y otras muchas muchas propuestas y variedades que básicamente me han hecho perder el tiempo por teléfono, y finalmente intentar escuchar a la gente del apm que querían que colaborarse con ellos, que por cierto después de llamarme y escribirme, ni siquiera han hecho por conocerme en persona, y es que queridos amigos necesito ver los ojos de mi interlocutor, ver su energía, cómo se mueve, cómo se comunica… y siempre con el rollo de que no tienen presupuesto, ai! cuánto cuento tiene la gente! con lo barata que es la vida, la vida de verdad!
señores entiendo que estén ustedes en crisis, pero de verdad que juego en otra liga, la del futbolín seguramente, y la tele no me interesa, ni quedar bien tampoco me quita el sueño, y que no me llame nadie por favor por favor, para hacer cosas gratis o medio gratis mientras pasean en cochazos o se gastan 150 euritos en una cena, nada cuatro gambas y un buen vino, ni tampoco si son de esos que venden entradas o copas en sus locales y pagan a los camareros y a las señoras de la limpieza y sin embargo piensan que el arte es gratis, y que como somos bohemios pues que no nos importa, y que de verdad que no necesito más promoción como ustedes le llaman, que las plantitas y las amistades me dan mucho buen trabajo y no las puedo dejar así a la buena de dios para complacerles
y aprovecho para agradecer a pol torras, amigo, hermano, actor y en este caso runner en su mega furgo con cocinitas y neveras, y espacio mucho espacio que nos ha llevado como a dos reinas, y que si alguien necesita un buen conductor de buen humor (pagando eh!) que me avise que le paso el contacto
para acabar un video muy lento, por llevarle la contraria al tiempo, porque ella&louis bien se merecen los cinco minutos, con fondo de agua y tramontana, así a las bravas sin más ni más y -por lo que veo al subirlo- con imagen de bastante mala calidad, ejem, siento que no podáis distinguir la preciosidad de las piedritas








